[ ذكر خلافت الظاهر لاعزاز دين الله ابو الحسن على پسر حاكم ] فى الجمله اعيان و اركان را واقف گردانيدند و بعد از بستن پيمانها « 1 » و اطلاق عطاها بر پسر او ابو الحسن علىّ بيعت كردند و بالظّاهر « 2 » باللّه « 3 » موسوم كرد و بر تخت نشاند و كار حاكم و وفات او آشكارا گردانيد « 4 » و ابن دوّاس « 5 » را خلعتهاى فاخر داد « 6 » و او را بر امور ملك مستولى گردانيد ، آنگاه نسيم خادم را كه قهرمان قصرها و مهتر غلامان بود و هميشه صد غلام با شمشيرها محافظت خليفه را ملازم او بودندى بخواند و در قتل ابن دوّاس « 7 » با او مواضعه نهاد و از طريق مكر آن صد غلام را ملازم ركاب ابن دوّاس « 8 » كرد و فرمود تا يك روز كه ابن دوّاس « 8 » در قصر شد نسيم ابواب قصر را « 9 » ببست و ضبط آن بكرد و با غلامان گفت كه مولانا ظاهر « 10 » مىفرمايد كه ابن دوّاس « 11 » قاتل پدرم حاكم است او را بكشيد « 12 » شمشير برو روان گردانيدند و او را بقتل آوردند ، و بعد ازو هم در آن

--> ( 1 ) آ اينجا افزوده : و نسر ؟ ؟ ؟ ( - و نشر ) ، ( 2 ) ج ح : بالطاهر ، ( 3 ) كذا فى جميع النّسخ ، جامع b 43 : الظاهر لدين اللّه ، - عامّهء مورّخين لقب او را « الظّاهر لأعزاز دين اللّه » ضبط كرده‌اند نه الظّاهر باللّه و نه الظّاهر لدين اللّه ، رجوع كنيد بابن الأثير 9 : 132 ، 186 ، و ابو الفدا 2 : 151 ، 159 ، و ابن خلّكان 1 : 402 ، و ابن القلانسى 83 ، و خطط مقريزى 2 : 167 ، و ابن تغرى بردى 2 : 129 ببعد ، و دستور المنجّمين ورق b 342 ، و ابن العبرى 313 ، ( 4 ) ج : گردانيدند ، د : شد ، ( 5 ) كذا فى ج ، آ ح : الدواس ، د : الدواش ، ز : الدوس ، - آ « را » را ندارد ، ( 6 ) ز : دادند ، ( 7 ) كذا فى ج ، آ ز ح : الدواس ، د : الدواش ، ( 8 ) كذا فى ج ، آ ح : الدواس ، د : الدواش ، ز : الدوس ، - در هردو موضع ، ( 9 ) د ح « را » را ندارند ، ز : نسيم بوّاب بر در قصر بنشست ، ( 10 ) كذا فى د ، آ ج ح : طاهر ، ز : ظاهر باللّه ، ( 11 ) كذا فى ج ، آ ز ح : الدواس ، د : الدواش ، ( 12 ) كذا فى اربع نسخ ، آ : بكشند ، - « هذا قاتل مولانا الحاكم فاقتلوه » ( ابن تغرى بردى 2 : 77 ) ،